المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٦٠ - مبحث ابنيه مصادر
مخالفا: به صيغه اسم فاعل، حال است از ضمير فاعلى در « اتى ».
لام: حرف جارّ.
ما: موصوله، مجرور به لام، متعلّق به « مخالفا ».
مضى: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، صله و عائد براى « ما ».
فاء: رابط شبه جواب.
بابه: مضاف و مضاف اليه، مبتداء دوّم.
النقل: خبر است براى « بابه » و جمله اسميّه خبر است براى مبتداء اوّل يعنى « ما اتى».
كسخط: جارّ و مجرور، متعلّق به « استقرّ » خبر است براى مبتداء محذوف و تقدير: هو كسخط مىباشد.
واو: عاطفه.
رضا: معطوف است به « سخط ».
ترجمه
و آنچه برخلاف اوزان گذشته آمده از باب نقل بوده و از اهل لسان اينطور شنيده شده است همچون: سخط و رضا.
متن: «٤٤٨»
|
و غير ذى ثلاثة مقيس |
مصدره كقدّس التّقديس |
تجزيه و تركيب
واو: عاطفه.
غير: اسم، مضاف، مبتداء.
ذى: مضاف اليه، مضاف.
ثلاثة: مضاف اليه.
مقيس: اسم مفعول، خبر.
مصدره: مضاف و مضاف اليه، نائب فاعل براى « مقيس ».
كقدّس: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ، خبر براى مبتداء محذوف و تقدير هو كقدّس التقديس.
ترجمه
و غير ثلاثى مجرّد مصدرش قياسى است همچون: قدّس، تقديس.