منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٩٠

و در مقابل، چون معبودهاى دروغين فاقد هر نوع كمال است، قهراً پرستش آنها به خاطر فقدان ملاك، باطل و پوچ خواهد بود.

و نظير اين آيه است، دو آيه ياد شده در زير:

(لِيُحِقَّ الحَقَّ وَيُبْطِلَ الباطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ) (انفال/٨).

«تا حق را پايدار و باطل را ناپايدار بدارد، هر چند گروه گناه كار آن را خوش ندارند».

مقصود از حق در اين آيه، يكتاپرستى و يا مجموع تعاليم اسلام است.

(قُلْ جاءَ الحَقُّ وَما يُبْدئُ الْباطِلُ وَما يُعيدُ) (سبأ/٤٩).

«بگو حق آمد و براى باطل نه آغازى ماند و نه پايانى».

٤. معجزه

اعجاز در برابر سحر و جادو است، قرآن، اولى را «حق» و دومى را «باطل» توصيف مى كند، زيرا معجزه متكى به اراده قاهر الهى است كه از هر بطلان و سستى پيراسته است، در حالى كه سحر و جادو از اراده ضعيف و ناتوان ساحر مدد مى گيرد، قرآن در اين مورد مى فرمايد:

(فَلَمّا جاءَهُمُ الحَقُّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا إِنَّ هذا لَسِحْرٌ مُبينٌ * قالَ مُوسى أَتَقُولُونَ لِلحَّقِّ لَمّا جاءَكُمْ أَسِحْرٌ هذا وَ لا يُفْلِحُ السّاحِرونَ)(يونس/٧٦ـ٧٧).

«آنگاه كه حق از جانب ما آمد، گفتند: اين همان سحر آشكار است، موسى به آنان گفت: آيا به حق (معجزه) كه به سوى شما آمده است، سحر مى گوييد، و هرگز جادوگران رستگار نمى شوند».