(وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ وَآمَنوا بِما نُزِّلَ عَلى مُحَمَّد وَهُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِئاتِهِمْ وَأَصْلَحَ بالَهُمْ)(محمد/٢).

«آنان كه ايمان آورده و عمل نيك انجام داده اند، و بر آنچه كه بر محمد صلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم نازل شده در حالى كه آن حق و از جانب خدا است، ايمان آورده اند گناهان آنان را بخشوده و حال آنان را اصلاح كرده است(و به هدف آفرينش كه سعادت دو جهان است هدايت كرده است)».

اين حقيقت كه ايمان و عمل صالح، مايه «تكفير» گناهان و ستر ومغفرت آنها مى گردد در آيات ديگر مانند آيه نهم از سوره تغابن، و آيه هفتم از سوره عنكبوت نيز وارد شده است و نكته اين «تكفير» جز اين نيست كه ايمان و عمل صالح هر نوع موانع را كه انسان روزى، آن را به نادانى مرتكب شده است از ميان بر مى دارد و او را به اهداف آفرينش مى رساند.

٦. تبديل سيئه به حسنه

ايمان وعمل صالح نه تنها، مايه «تكفير» و مغفرت گناهان مى شود، بلكه اكسيرى است كه گناه و نافرمانى را به اطاعت تبديل مى سازد، آنجا كه مى فرمايد:

(إِلاَّ مَنْ تابَوَآمَنَ وَعَمِلَ عَملاً صالِحاً فَأُولئِكَ يُبَدِّلُ اللّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَنات وَكانَ اللّهُ غَفُوراً رَحيماً) (فرقان/٧٠).

«مگر آنان كه توبه كنند و ايمان بياورند وعمل نيك انجام دهند، آنان گروهى هستند كه خداوند، كار بد آنها را به نيكى تبديل مى كند و خداوند آمرزنده و مهربان است».