از حق و حقيقت قيام كرد و خون داد و خون ريخت تا حق را باز ستاند و لذا امروز جهان قيام گروهى را كه فقط براى آزادى قيام مى كنند، و با حاكمى كه ايجاد اختناق كرده، مى جنگند، قيام مقدس مى شمارد.

پس اگر دولت هاى كافر، مانع از نفوذ اسلام و تبليغ مردم و نشر معارف و احكام آن نباشند و هيچ گونه مانعى بر سر راه دعوت پيامبران و اولياى الهى و نمايندگان آنان ايجاد نكنند در اين صورت، حكومت اسلامى با چنين حكومت ها كارى نخواهد داشت و منتظر نظريه مردم در گزينش راه و رسم ها است تا چه خطى را انتخاب كنند و از چه مكتبى پيروى نمايند.

به طور مسلم فطرت هاى پاك و دست نخورده انسان ها، به تدريج شيفته تبليغات اسلام مى گردند و مردم جهان (در صورت آزاد بودن تبليغ) به اين مكتب حيات بخش جذب مى شوند و چيزى نمى گذرد كه مردم دسته دسته به سوى اسلام كشيده مى شوند و ايمان مى آورند. ومفاد آيه: (وَرَأَيْتَ النّاس يَدْخُلُونَ فِى دِينِ اللّه أَفْواجاً) در تمام زمان ها و عصرها تحقق پيدا مى كند.

اين جا است كه بايد گفت، تمام جهادهاى اسلام دفاعى بوده و غالباً در مسير آزاد ساختن ملت ها از زير سلطه و كسب آزادى براى تبليغ و بيدار ساختن ملت ها، صورت مى پذيرفته است.

اگر مسلمانان صدر اسلام با يك دست سلاح، و با دست ديگر قرآن بر مى داشتند و راهى كشورهاى زير سلطه مى شدند براى اين بود كه مستضعفان را از زير سلطه بيرون بكشند و اختناق را كه حاكمان وقت در محيط خود به وجود آورده بودند از بين ببرند، تا راه را براى تفكر مردم درباره منطق توحيد باز كنند، و دستورهاى الهى در اختيار مردم قرار گيرد، و حجت بر مردم تمام گردد.