هُوَ الَّذِى خَلَق السَّمواتِوَالأَرضَ فِى سِتَّةِ أَيّام ثُمَّ اسْتَوى عَلىَ الْعَرشِ يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِى الأَرْضِ وَما يَخْرُجُ مِنْها وَمايَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَما يَعْرُجُ فِيها وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَما كُنْتُمْ وَاللّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ)(حديد/٣ـ٤).

«او است ازلى و ابدى، نمايان و پنهان، و او به همه چيز دانا است. او است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد، سپس بر عرش خود مستولى گشت، مى داند آنچه را در زمين فرو مى رود و آنچه از آن بيرون مى آيد، آنچه كه از آسمان فرود مى آيد و يا به سوى آن مى رود، هر كجا باشيد با شما است و خدا به كردار شما بينا است».

مسائل فلسفى و عقيدتى كه در اين دو آيه (و چهار آيه ديگر) نهفته است آنچنان عظيم است كه امام سجاد عليه السَّلام درباره آنها مى فرمايد: «نزلت للمتعمقين فى آخر الزمان»، اين آيات شش گانه براى افراد متفكر در آخر الزمان نازل شده است.

هيچ مرد با انصافى نمى تواند ادعا كند كه در پرتو آگاهى از علوم عربى،