ولى يكى از ابعاد واضح آن، خدمات اجتماعى و اصلاح وضع نابسامان افراد جامعه است تا جايى كه رسول گرامى فرمود: «آن كس كه به فكر برادران دينى خود نباشد، مسلمان نيست».[١]

اگر «حيات طيبه» نتيجه مستقيم ايمان و عمل صالح در زندگى اين جهان است نتيجه آن در سراى ديگر همان است كه در ذيل آيه مى فرمايد:

(...ولَنَجزِينَّهُمْ أَجرَهُمْ بِأَحْسَنِ ماكانُوا يَعْمَلُون) .

«خداوند در نهايت بزرگوارى به عمل متوسط و خوب، پاداش عمل خوبتر و بهتر را مى دهد».

و اين خود يك نوع تفضل الهى است كه تمام اجناس متوسط و خوب را به يك بها مى خرد.

٣. محبوبيت در دل مردم

يكى از نتايج مؤثر و «لا ينفك» عمل صالح كه بعد اجتماعى آن، در خدمات و تعاون عمومى مجسم مى گردد، توجه عواطف انسان و علايق قلبى مردم به آن گروه از افراد است كه در خدمت جامعه بوده و براى آنان كار صورت مى دهند.

هيچ كس نمى تواند اين حقيقت را انكار كند كه نتيجه مستقيم خدمت خالصانه به جامعه، جلب عواطف و رسوخ در قلوب مى باشد.

همگان مى دانيم كه پيامبران و آموزگاران الهى مورد احترام جامعه ها بوده و در جهان هيچ شخصيتى مانند حضرت مسيح عليه السَّلام و حضرت محمد صلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم عواطف انسان ها و بشر را جلب نكرده است.

[١] من أصبح ولم يهتم بأمور المسلمين فليس بمسلم.