همگى ديديم كه قرآن دانشمندان يهود را كه آگاهى كامل از تورات و نشانه هاى پيامبر خاتم داشتند (الراسخون فى العلم) ناميد و اين به خاطر اين است كه آنها از حقانيت دعوت پيامبر گرامى صلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم كاملاً آگاه بودند.

برخى به خاطر پيشداورى در معنى «متشابه» و اين كه متشابه آن رشته حقايقى است كه درك آنها براى انسان ممكن نيست ناچار شده كه نظر دهند كه «الراسخون» از تأويل متشابه آگاهى ندارند.

در اين موقع در برابر اين سؤال قرار گرفته است كه هرگاه «راسخان» آگاهى از تأويل متشابه ندارند و تنها وظيفه آنان «ايمان» به صحت و استوارى آنها است، پس چرا به آنان «راسخان فى العلم» گفته شده است، بلكه شايسته بود كه اين گروه را «راسخان» در ايمان بنامد آنگاه در صدد پاسخ برآمده و مى گويد:

«عالم از نظر قرآن عبارت از مؤمن حقيقى، و منظور از جاهل، كافر و گنهكار است و راسخون در علم كسانى است كه ايمان آنها ثابت ومحكم باشد».

شكى نيست كه نجات و رستگارى از آن دانشمندان با ايمان و عاملان به