(وَعَدَ اللّهُ الْمُؤْمِنينَ وَالمُؤْمِناتِ جَنّات تَجْرِى مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدينَ فِيها وَمَساكِنَ طَيِّبَةً فِى جَنّاتِ عَدْن وَرِضْوانٌ مِنَ اللّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوزُ العَظِيمُ)(توبه/٧٢).

«خداوند به مردان و زنان با ايمان باغ هايى از بهشت را وعده داده كه از زير درختان آنها نهرها جارى هستند، جاودانه در آن خواهند ماند و مسكن هاى پاكيزه اى در بهشت نصيب آنها ساخته و خشنودى خدا از همه اينها بالاتر است و پيروزى بزرگ همين است».

هيچ فردى نمى تواند لذت اين نعمت بزرگ را در اين جهان ترسيم كند، ولى مى توان با يك مثال به صورت كم رنگ به اهميت آن پى برد، زيرا لذتى كه انسان از ديدار يك دوست مهربان و بسيار صميمى پس از مدت ها فراق مى برد، يا احساس يك لذت روحانى كه پس از گشودن يك مشكل علمى به انسان دست مى دهد قابل قياس با نعمت هاى مادى و جسمانى نيست.

در اين صورت خشنودى خدا كه كعبه قلوب عارفان است، آنچنان جذبه و نشاط انگيز است كه انسان تمام نعمت ها را در برابر آن، ناچيز مى شمارد و مى گويد:

(وَرِضْوانٌ مِنَ اللّه أَكْبر) .

«رضايت خدا از بنده خويش بالاترين نعمت ها و پاداش ها است».

٣. سلامتى از هر گونه مرض و بيمارى جسمى و روانى، چنان كه مى فرمايد:

(أُدْخُلُوها بِسَلام آمِنين) (حجر/٤٦).

«به سلامت وارد شويد».