(لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالبَيِّناتِ وَأَنْزَلْنا مَعَهُمُ الكِتابَ وَالمِيزانَ لِيَقُومَ النّاسُ بِالقِسْطِ وَأَنْزَلْنَا الحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَديدٌ...)(حديد/٢٥).

پيامبران با حجت قاطع و دليل روشن از طرف خداوند آمده اند تا مردم را راهنمايى كنند كسانى كه عقل و درك صحيح دارند روى همان برهان از پيامبران اطاعت مى كنند و رستگار مى شوند ولى اشخاص لجوج و عنود سهل است كه خود ايمان نمى آورند بلكه در راه وصول اين خير عمومى براى مردم مانع ايجاد مى كنند و با نيرو و قدرت خود، بين آن و مردم حايل مى گردند يقيناً اين قبيل اشخاص، دشمن سر سخت بشر و متجاوز به حقوق تمام افراد انسان مى باشند و مخالف نام خدا و اراده عمومى او هستند.

پس بايد اين سنگ را از سر راه خير و سعادت اجتماع بشرى برداشت تا اين خير عمومى به همه برسد و عدالت مطلق و امنيت عمومى در جامعه برقرار گردد چنان كه در آيه ذيل خداوند صريحاً دستور مى دهد:

«آنان كه با خدا و رسولش جنگ مى كنند و نظم و آرامش عمومى را به هم مى زنند مجازاتشان اين است كه كشته شوند يا به دار كشيده شوند يا يكى از دستها و يكى از پاهايشان به عكس يكديگر بريده شود، يا از آن سرزمين تبعيد شوند اين رسوايى آنها در دنياست و در آخرت عذاب بزرگ دارند».[١]

كسانى كه واقعاً در روى زمين موجب فساد گشته اند، اسلام براى حفظ

[١] مائده/٤٣.