جمله (وَتَثْبِيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ) به اين معنى است كه نه تنها در انفاق، خواهان تحصيل رضاى خدا هستند، بلكه پيوسته خود را آماده مى سازند كه در آينده آن را با منت باطل نسازند.

اين جمله مى تواند، اشاره به مطلب ديگرى باشد و آن اين كه افراد با ايمان با انفاق در راه خدا به نفس و روان خود ثبات و آرامش مى بخشند و انفاق مايه آرامى روح آنان مى گردد زيرا (أَلا بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُ الْقُلُوب) : دلها با ياد خدا آرام مى گيرد.

قرآن طى آياتى افراد با ايمان را به اخلاص در عمل و پاكى دعوت مى كند و اين حقيقت را تحت عنوان (مرضات اللّه) و (وجه اللّه) و (رضوان اللّه) و (مخلصين له الدين) ، (قوموا للّه) بيان كرده است و با مراجعه به آياتى كه اين الفاظ در آنها وارد شده است مطلب روشن تر مى گردد.

و اصول اين بيان ها را مى توان به صورت ياد شده در زير خلاصه كرد:

١. مرضات اللّه

قرآن آن گروه را مى ستايد كه كار را براى تحصيل رضا و خشنودى خدا، انجام دهند آنجا كه مى فرمايد:

(وَمِنَ النّاسِ مَنْ يَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغاءَمَرْضاتِ اللّهِ وَاللّهُ رَؤوفٌ بِالْعِبادِ)(بقره/٢٠٧).

«برخى از مردم با جان خود، رضاى الهى را مى خرند، خدا به بندگان مهربان است».[١]

[١] (مرضات ا للّه) در سوره بقره آيه ٢٦٥ و نساء آيه ١١٤ نيز وارد شده است .