همچنان كه مى رساند انسان فاقد ايمان و آرمان، فاقد ترس از خدا، آنچنان جانور وحشى مى گردد كه عواطف برادرى و ديگر عوامل باز دارنده را محكوم مى سازد و دست به قتل برادر مى زند چنان كه در آيه بعدى مى فرمايد:

(فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخيهِ فَقَتَلَهُ فَأَصْبَحَ مِنَ الْخاسِرينَ) (مائده/٣٠).

«نفس سركش، او را بر قتل برادر مصمم ساخت و او را كشت و از زيانكاران شد».

پيروزى حق يا پيوستگى جريان هاى باطل چگونه است؟

آخرين سخنى كه درباره حق و باطل وجود دارد اين است كه:

اگر حق پايدار و باطل ناپايدار است و به تعبير قرآن باطل زايل شدنى است پس چرا تاريخ زندگى بشر را پيوسته حكومت هاى باطل تشكيل داده و ظلم و ستم كه مصداق روشن باطل مى باشد فرا گير بوده است؟

[١] البته، قيام به قتل برادرى كه خواهان قتل او است، غير از دفاع از خويشتن است، آنچه او نفى مى كند، اقدام به قتل برادر است، نه دفاع از خود.