«به ياد آر زمانى را كه گروه كافر نقشه كشيدند كه تو را زندانى كنند يا بكشند و يا از زادگاهت بيرون كنند، آنان نقشه مى كشند و تدبير مى كنند، و خداوند نيز تدبير مىورزد، خدا بهترين چاره جويان است».

قرآن در آيه ديگر نيز به مهاجرت پيامبر اشاره مى كند آنجا كه مى فرمايد:

(الاّ تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّهَ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثانِىَ اثْنَيْنِ إِذْ هُما فِى الغارِ إِذْ يَقُولُ لِصاحِبهِ لا تَحْزَنْ إِنَّ اللّهَ مَعَنا فَأَنْزَل اللّهُ سَكِينَتهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُود لَمْ تَرَوها وَجَعَلَ كَلمةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلى وَكَلِمَةُ اللّهِ هِىَ الْعُلْيا وَاللّهُ عَزيزٌ حَكيمٌ)(توبه/٤٠).

«اگر او را يارى نكنند، خداوند او را يارى خواهد كرد، همچنان كه او را آن هنگام كه كافران از مكه بيرون كردند، يارى كرد و او دومين نفر بود (و يك نفر بيش همراه نداشت) و هر دو در غار بودند و او به همسفر خود مى گفت: غم مخور، خدا با ماست. در اين موقع خداوند آرامش خود را بر او فرستاد و با سپاهى كه شما آن را مشاهده نكرديد، او را تقويت كرد وهدف كافران را پايين قرار داد، وآيين خدا بالا و پيروز، وخداوند عزيز و حكيم است».

قرآن در مورد سوم به هجرت پيامبر به شيوه ديگر اشاره مى كند و مى فرمايد:

(وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَة هِىَ أَشَدُّ قُوّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الّتى أَخرجَتْكَ أَهْلَكناهُمْ فَلا ناصِرَ لَهُمْ)(محمد/١٣).

«چه بسا مناطقى بودند كه مردم آن ها از مردم شهرى كه تو را از آنجا بيرون كردند، نيرومندتر بودند وما آنها را نابود كرديم، و براى آنان ياورى نبود».