منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٧٠
دَرَجَة مِنَ الَّذِينَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَقاتَلُوا وَكُلاً وَعْدَ اللّهُ الْحُسْنى...) (حديد/١٠)
«گروهى كه پيش از فتح مكه انفاق و جهاد كرده اند با آن گروه كه پس از فتح اين كار را انجام داده اند، يكسان نيستند، خداوند براى هر دو گروه وعده نيك داده است».
١٠. زنان مهاجر
مسأله مهاجرت براى حفظ دين و نجات ايمان از فرايض الهى است كه در آن زن و مرد بسان ديگر احكام يكسانند و قرآن در دو مورد، از زنان مهاجر، به طور كلى نام مى برد و به ايمان آنها ارج مى نهد، و دستور مى دهد كه پس از ثبوت ايمان آنان، به شوهران كافر خود، حرام مى شوند، زيرا مرد كافر، همشأن زن مسلمان نيست و نبايد زنان مسلمان را به سوى آنان باز گرداند آنجا كه مى فرمايد:
(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا جاءَكُمُ المُؤْمِناتُ مُهاجِرات فَامْتَحِنُوهُنَّ اللّهُ أَعْلَمُ بايمانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُموهُنَّ مُؤْمِنات فَلا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الكُفّارِ...)(ممتحنه/١٠)
«اى افراد با ايمان آنگاه كه زنان مؤمن مهاجر، به سوى شما آمدند، آنان را بيازماييد خدا از ايمان آنان آگاه است هرگاه ايمان آنان ثابت شد آنها را بر شوهران كافر خود باز نگردانيد».
در سوره احزاب آيه ٥٠ به گونه اى از زنان مهاجر نام برده است.
و در برخى از روايات وارد شده است كه پيامبر زنان مهاجر را سوگند مى داد كه بگويند: