منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤١
لَكُمْ عَلَيهِمْ سَبيلاً) (نساء/٩٠).
«اگر كنار رفتند و با شما نبرد نكردند و از در صلح و سلم وارد شدند، خداوند براى شما درباره آنان حق تعرض قرار نداده است».
در اين آيات سيماى انسانى و عاطفى اسلام به خوبى ديده مى شود پس از ملاحظه تمام آيات جهاد بالأخص اين گروه ششگانه كه تحت قيود و شروطى اجازه جهاد مى دهد مقصود الهى را مى توان به دست آورد.
از نظر قواعد فقهى بايد آيات مطلق، به وسيله آيات ديگر كه براى جهاد شروطى متذكر مى شود، مقيد گردند.
در اين جا نكته ديگرى نيز هست و آن اين كه به حكم اين آيات ششگانه، نوع جهادهاى اسلامى، جنبه دفاعى و به يك معنى، جنبه آزاديبخشى داشته است، زيرا گذشته از آيات گروه نخست،آيات ديگر، جهاد را به عنوان دفاع از حريم جان و مال و يا حريم انسان هاى مستضعف تجويز مى كند وجهاد را يك نوع ضرورت اجتماعى تلقى مى نمايد كه به خاطر دفاع از جان و مال اشخاص، يا امت و ملت متعلق به انسان يا دفاع از امت هاى زير سلطه، يا دفاع از آزادى هاى مشروع به نام تبليغ دين خدا انجام مى گيرد. هر چند در مقام تقسيم، جهاد به نوع دفاعى وابتدايى تقسيم مى شود امّا روح همگى دفاع از حق و حقيقت است.