منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩١
بر استقامت و مصونيت انسان مى افزايد، انسان هايى كه مى كوشند در محيط هاى دور از ميكروب زندگى كنند، و از هر نوع آلودگى ميكروبى به دور باشند، و پيوسته ميوه و سبزى و ظروف مورد نياز را «استرليزه» و ضد عفونى مى كنند، در برابر هجوم دشمن نامرئى(ميكروب) فوراً از پاى درمى آيند و بسان بيد لب جوى به هر نسيمى مى لرزند، در صورتى كه از نظر پزشكان امروز، در مسأله دورى از ميكروب بايد راه وسط را برگزيد تا از مصونيت بدن در مقابل هجوم دشمن كم نشود اكنون پس از اين پيشگفتار كوتاه بايد به تشريح عوامل گمراهى آفرين كه پيوسته در كمين انسان قرار گرفته اند، پرداخت، اين عوامل عبارتند از:
١. شيطان
قرآن در آيات نامبرده در زير، پيروى از شيطان را مايه گمراهى مى داند.
(كُتِبَ عَليهِ اَنّهُ مَنْ تَوَلاّهُ فَاَنَّهُ يُضِلّهُوَيَهْديهِ إِلى عَذابِ السَّعيرِ) (حج/٤).
«اين مسأله حتمى است كه هر كس شيطان را دوست بدارد، وى او را گمراه مى سازد و به عذاب دوزخ رهبرى مى كند».
شيطان به هنگام طرد شدن از مقام خود به خدا چنين گفت:
(...لأتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصِيباً مَفْرُوضاً * وَ لأُُضِلنَّهُمْ...) (نساء/١١٨ ـ ١١٩).
«من بخشى از بندگان تو را مى گيرم وآنها را محققاً گمراه مى سازم».
در آيه ديگر خدا از بندگان گمراه شده، به وسيله شيطان گزارش