يوسف و موسى و هارون نام مى برد، آنگاه مى فرمايد: (...وَكَذلِكَ نَجْزى الْمُحْسِنِينَ) (انعام/٨٤): «اين چنين نيكوكاران را پاداش مى دهيم». تو گويى فرزندان صالح و ذريه پاك، اجر دنيوى است كه خداوند به ابراهيم قهرمان توحيد، عنايت فرموده است.

در آيه ديگر مى فرمايد: (...وَآتَيْناهُ أَجُرهُ فِى الدُّنيا...) (عنكبوت/٢٧).

«پاداش او را در اين جهان عطا كرديم» .و يك چنين نسل صالح كه به صورت چشمه فياض به جامعه، حيات و روشنى مى بخشد، بزرگ ترين اجر دنيوى اوبه شمار مى رود.

در حالى كه قرآن از فرزندان ابراهيم و نسل او ستايش مى كند، ولى در ميان اين نسل كه شاخه اى از«اسرائيل» نيز به شمار مى روند از گروهى نام مى برد كه پيوند مكتبى آنان با پدر بريده شده، در حالى كه وارثان تورات بودند امّا به احكام آن كوچك ترين ارجى نمى نهادند، و در اين مورد چنين مى فرمايد:

(وَقَطَّعْناهُمْ فِى الأَرضِ أُمَماً مِنْهُمُ الصّالِحُونَ وَمِنْهُمْ دُونَ ذلِكَ وَبَلَوناهُمْ بِالْحَسَناتِ وَالسَّيِّئاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ)(اعراف/١٦٨).

«ما آنان (بنى اسرائيل) را در زمين به صورت گروه هايى پراكنده ساختيم، گروهى ازآنان صالح وگروهى غير آن هستند و آنها را به نيكى ها و بديها آزموديم شايد باز گردند».

(فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الكِتابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هذا الأَدْنى وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنا وَاِنْ يأتِهِمْ عَرَضٌ مِثْلُهُ يَأْخُذُوهُ ألَمْ يُؤْخَذعَلَيْهِمْ مِيْثاقُ الكِتابِ أَنْ لا يَقُولُوا عَلىَ اللّهِ إِلاَّّالحََقُّ... )(اعراف/١٦٩).