٥.(اَلَّذِينَ إِنْ مَكَّناهُمْ فِى الأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَآتُوا الزَّكاةَ وأَمَرُوا بِالمَعْرُوفِ ونَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِوَللّهِ عاقِبَةُ الأُمُورِ)(حج/٤١)

ترجمه آيات:

١.«در راه خدا با كسانى كه با شما مبارزه مى كنند، نبرد كنيد ولى هرگز راه ستم و جور را پيش نگيريد كه خداوند ستمگران را دوست نمى دارد».

٢.«چرا در راه خدا و در راه آن عده از مردان و زنان و كودكانى كه ناتوان و بيچاره اند، جهاد نمى كنيد؟ آنان كه مى گويند: پروردگارا! ما را از اين شهرى كه مردم آن ستمگرند، بيرون ببر، و از جانب خود براى ما سرپرستى معين كن وخود براى ما ياورى قرار ده».

٣.«به كسانى كه با آنان نبرد مى شود، اجازه داده شده كارزار كنند زيرا مورد ستم واقع شده اند و مسلماً خدا بر يارى آنان تواناست».

٤.«آنان كه از ديارشان بدون علت رانده شده اند جز اين كه مى گفتند: پروردگار ما خدا است اگرخداوند برخى از مردم را به بعض ديگر دفع نكند، ديرها و كليساها«كنشتها» و مساجدى كه نام خدا در آنجاها زياد برده مى شود، ويران مى گردد. هر كس خدا را يارى كند خداوند نيز او را يارى مى نمايد».

٥.«آنان كه اگر به آنها در روى زمين قدرت بدهيم، نماز را بپا مى دارند و زكات مى دهند، به نيكى ها امر مى كنندو از بدى ها باز مى دارند. سرانجام كارها با خدا است».