منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٩
مضمون اين آيه در سوره هاى مائده آيه ١٦، و ابراهيم آيه هاى (١و٥) و فاطر آيه ٢٠ وارد شده است، و در سوره زمر آيه ٢٢، تنها سخن از ايمان به ميان آمده نه از كفر، چنان كه مى فرمايد:
(أَفَمَنْ شَرَحَ اللّهُ صَدْرَهُ لِلإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُور مِنْ رَبِّهِ...) .
«آيا آن كس كه خداوند سينه او را براى اسلام باز كرده و داراى نورى از جانب خداست(با آن كس كه چنين نيست يكسان است)».
خلاصه مقصود از «نور» در اين آيات خود ايمان و يا بينشى است كه ايمان به دارنده آن مى بخشد و همچنين است آيه هاى ياد شده در زير:
١. (أَوَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَجَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشى بِهِ فِى النّاسِ كَمَنْ مَثَلهُ فِى الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارج مِنْها...)(انعام/١٢٢).
«آيا آن كه مرده بود و او را ( وسيله ايمان) زنده كرديم و براى او نورى قرار داديم كه در جهان با آن راه مى رود، مانند كسى است كه در تاريكى قرار دارد و از آن بيرون نمى آيد».
٢. (...مَنْ لَمْ يَجْعَلَ اللّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُور) (نور/٤٠).
«آن كس كه خدا به او نورى نداده است، ديگر برا ى او روشنى نيست».
٣. (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّهَ وَآمِنوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَيَجْعَل لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ وَ يغْفِرْ لَكُمْ...)(حديد/٢٨).
«اى افراد با ايمان از مخالفت خدا بپرهيزيد و به پيامبر او ايمان بياوريد، در اين صورت دو بهره از رحمت خود را نصيب شما مى گرداند و در زندگى نورى مى دهد كه با آن در جامعه راه مى رويد».