مى دانند كه روش آنان تطبيق مفاهيم كلى به مصاديق ممتاز و يا فراموش و ناديده گرفته شده است، البته آن هم نه از باب انحصار بلكه از باب تطبيق كلى بر مصاديق ممتاز و درخشنده خود.و آگاهى از اين روش بسيارى از مشكلات احاديث را برطرف مى كند.

پيشوايان ما آيه (صراط الَّذين أنعمت عَلَيْهِم) را به «صراط على » تفسير كرده و يادآور شده اند كه مقصود راه وروش امام على عليه السَّلام و ساير پيشوايان است.[١]

به طور مسلم اين لفظ از مفهوم وسيع و كلى برخوردار است و مقصود راه آن بندگان خدا است كه پيوسته مورد احسان نعمت الهى بوده و مورد خشم قرار نگرفته و گمراه نشده اند و راه و روش على عليه السَّلام كه به حكم گفتار پيامبر پيوسته با حق است و حق بر محور وجود او مى گردد نمونه [٢]كامل و مصداق ممتاز آن مى باشد.

ناآشنايى برخى با روش اهل بيت در تفسير آيات سبب شده است كه به طرح رواياتى كه «راسخان در علم» را بر پيشوايان معصوم تطبيق مى كند، دست زنند در صورتى كه يك چنين روايات، جنبه تطبيقى داشته و در مقام بيان فرد كامل از مفهوم وسيع وكلى مى باشند.

حتى اگر در برخى از روايات راسخان در علم تنها به اهل بيت تفسير شده است اين حصر به خاطر كم فروع بودن ديگر مصاديق آن در برابر علوم آنها است و يك چنين حصر در قرآن نيز موجود است از باب نمونه:

[١] مجمع البيان:١/٢٨; تفسير برهان:١/٥٠، حديث ٢٢.
[٢] علىّ مع الحقّ والحقّ مع علىّ يدور حيث ما دار، براى آگاهى از اسناد اين حديث به «الغدير»:٢/١٥٥ـ ١٥٩ و غاية المرام، ص ٥٣٨ـ ٥٤١ مراجعه فرماييد.