٤.(أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَاتُوا بِسُورَة مِثْلِهِ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِاللّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ * بَلْ كَذَّبُوا بِما لَمْ يُحيطُوا بِعِلْمِهِ وَلَمّا يَأْتِهِمْ تَأْويلُهُ كَذلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُر كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الظَّالِمينَ) (يونس/٣٨ـ٣٩)

٥.(...كَذلِكَ يَجْتَبيكَ رَبُّكَ وَ يُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْويلِ الاََحادِيثِ...) (يوسف/٦)

٦.(...ذلِكَ تَأْوِيلُ ما لَمْ تَسْتَطِعْ عَلَيْهِ صَبْراً) (كهف/٨٢)

ترجمه آيات:

١.«او كسى است كه اين كتاب (قرآن) را بر تو نازل كرد كه قسمتى ازآن، آيات محكم (صريح وروشن ) است كه اساس اين كتاب مى باشد و قسمتى از آن متشابه است (مقصود واقعى ازآن در بدو نظر روشن نيست، ومراد و غير مراد به هم شبيه هستند)، آنان كه در قلوبشان انحراف است براى فتنه انگيزى و تأويل نادرست، از آيه هاى متشابه پيروى مى كنند، در حالى كه تأويل آن را جز خدا و راسخان در علم نمى دانند، آنان كه مى گويند ما به آيات متشابه ايمان داريم، همه از طرف پروردگار ما است و جز صاحبان خرد متذكر نمى شوند».

٢.«اى افراد با ايمان، از دستورهاى خدا و پيامبر و صاحبان فرمان از خود اطاعت كنيد و اگر در مطلبى نزاع واختلاف كرديد، آن را به خدا و رسول او باز گردانيد، اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد(زيرا) اين كار براى شما بهتر و پايان و عاقبت آن نيكوتر است».

٣.«ما كتابى براى آنها آورديم كه با كمال آگاهى آن را شرح داديم، كتابى كه مايه