إِلَيك وَما أنزلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالمُقِيمينَ الصَّلاةَ وَالمُؤتُونَ الزَّكاةَ وَالمُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَاليَومِ الآخر أُولئكَ سنُؤتيهِمْ أَجْراً عَظِيماً) (نساء/١٦٢).

«آن گروه از يهود كه استوار در علمند و افراد با ايمان به تمام آنچه كه بر تو نازل شده و آنچه كه پيش از تو نازل گرديده ايمان مى آورند و آنها كه نماز را برپا مى دارند و زكات مى پردازند و آنها كه به روز رستاخيز ايمان آورده اند، به همگان پاداش بزرگ خواهيم داد».

در اين آيه، آن گروهى كه علم وسيع و گسترده اى درباره تورات دارند ونشانه پيامبر خاتم را در آن مى بينند، «راسخ در علم» خوانده شده اند.

استعمال اين جمله درباره دانشمندان يهود حاكى از اين است كه اين جمله از يك مفهوم وسيعى برخوردار است كه همه متفكران و دانشمندان را كه در رشته اى از علوم قدم راسخ و آگاهى اصيل و عميق دارند، دربر مى گيرد.

و اگر پيشوايان معصوم در برخى از روايات خود را راسخ در علم خوانده اند، از باب تطبيق كلى بر افراد ممتازى كه از درخشندگى خاصى برخوردارند، مى باشد.

و ما در اين جا به عنوان نمونه روايتى را متذكر مى شويم و علاقمندان مى توانند، مجموع روايات را از كتابهاى ياد شده در زير [١] به دست آورند.

امام صادق عليه السَّلام فرمود: «نحن الرّاسخون فى العلم ونحن نعلم تأويله».[٢]

«ما راسخان در علم مى باشيم و ما از تأويل «متشابه» يا قرآن آگاهيم».

كسانى كه با روش پيشوايان در تفسير آيات قرآنى آشنا هستند، به خوبى

[١] كافى:١/٢١٣; تفسير برهان:١/٢٧٠ـ ٢٧١; تفسير نور الثقلين:١/٢٦٠ـ ٢٦٥.
[٢] كافى:١/٢١٣.