اگر خدا به حكم آيه (...وَلكنَّ اللّه حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الإِيمانَ وَزَيَّنَهُ فِى قُلُوبِكُمْ...)(حجرات/٧): «ايمان را در فطرت انسان نهاده و آن را خوب و زيبا ارائه كرده است، اين كار مانع از آن نيست كه عوامل شيطانى پرده اى بر روى آن بيفكنند» . و درمواقعى كفر وشرك را در نظر وى خوب جلوه دهند چنان كه مى فرمايد:

٨. (...وَلكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ ما كانُوا يَعْمَلُونَ)(انعام/٤٣).

«قلوب آنان سخت شده و شيطان كفر را بر آن ها خوب جلوه داده است».

گاهى عوامل تربيتى و فرهنگى آنچنان دگرگونى در ديد و داورى انسان پديد مى آورد كه انسان از كشتن جگرگوشه خود لذت مى برد، چنان كه مى فرمايد:

(وَكَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثير مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَولادِهِمْ...) (انعام/١٣٧).

«بربسيارى از افراد مشرك كشتن فرزندان، زيبا جلوه مى نمود».

٩. در قرآن مجيد كراراً از «تسويل نفس» سخن به ميان آمده است و مفاد آن اين است كه نفس انسانى روى تمايلات نفسانى، كارهاى زشت را نزد