نظر انجام مى دهد كه مردم او را عابد و زاهد، متقى و پرهيزگار بينديشند و تقوا و پرهيزگارى و نيكوكارى او نقل محافل گردد و در اجتماع از احترام فوق العاده اى برخوردار شود!

يك چنين فرد به ظاهر خداپرست، خودپرست و خودمدار است، خداى او، نفس او است، دين او لذايذ نفسانى او است و به قول مولوى:[١]

چــون سـزاى ايـن بـت نفـس او نـداد *** مـادر بـت ها بـت نفس شمـا اسـت

از بـت نفسـى، بتـى ديگــر بـزاد *** زانكـه آن بـت مار، و ايـن بـت اژدهـاست

برخى تا پايان عمر در اين حد باقى مى مانند و به تظاهر و ريا عمر خود را به سر مى برند و دست از فرايض وواجبات و اعمال صالح به صورت رياكارانه برنمى دارند، و برخى ديگر پس از گذشت زمانى، نقاب نفاق از چهره برمى كشند، از ريا و تزوير، براى كسب مقامات دولتى و مناصب اجتماعى بهره مى گيرند و با آن زهد و عبادت دروغين نيز وداع مى نمايند، و پس از ارتقا، از تظاهر به زشت كارى و الحاد نيز ابا نمى كنند.

٣. مفاسد جاه طلبى

شكى نيست كه هر عمل نيك و كار سودمندى مايه شهرت و توجه مردم مى گردد و عمل صالح، علاقه مردم را به فرد نيكوكار جلب مى كند تا آنجا كه

[١] مثنوى:١/٢١.