هرگاه «واو» را در جمله «والراسخون» مستأنفه بدانيم، طبعاً جمله ياد شده «مبتدا» بوده و جمله «يقولون» خبر آن خواهد بود ولى اگر «واو» را عاطفه بدانيم جمله «يقولون» به تقدير كلمه «قائلين» جمله حاليه خواهد بود.

گاهى ديده مى شود كه برخى بر اثر بى اطلاعى از قواعد ادبى، استبعاد مى كنند كه جمله «يقولون» جمله حاليه باشد در حالى كه نظير آن در قرآن هست، قرآن در سوره حشر آنگاه كه در باره «فئ» سخن مى گويد، آن را از آن خدا و رسول و وابستگان پيامبر و يتيمان و مساكين و در راه ماندگان مى داند و چنين مى فرمايد:

(...فَلِلّهِ وَلِلرَّسُول ِوَلِذى القُربى وَاليَتامى وَالمَساكِين وَابْن السَّبيل...) (حشر/٧).

آنگاه در آيه هاى هشتم و نهم و دهم به تفصيل موارد مصرف «فيئ» كه در آيه قبل به اجمال برگزار شده است مى پردازد و مى فرمايد: «فئ» از آن سه گروه است:

الف. (لِلْفُقَراءِ المُهاجِرينَ الَّذِينَ أخرِجُوا مِنْ دِيارِهمْ...) (حشر/٨).

«مهاجران فقير كه از خانه و زندگى اخراج شده اند».

ب. (وَالَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدّارِ وَالإِيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ...) (حشر/٩).

«آنان كه در مدينه سكنى گزيده اند و پيش از انصار (در عقبه منى) ايمان آورده اند».

ج. (وَالَّذِينَ جاؤوا مِنْ بَعْدِهِمْ...)(حشر/١٠).

«آنان كه پس از اين گروه آمده اند، و ايمان آورده اند».