منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٥٣

اين حقيقت در صورتى روشن مى شود كه بدانيم كه مسيحيان، مسيح را به حكم اين كه «خدا» مى دانستند، مطاع بالذات مى انديشيدند.

و مانند: (...وَلا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَلا يَدينُونَ دِين الحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الكِتابَ...) (توبه/٢٩).

«اهل كتاب آنچه را خدا و رسول او تحريم كرده، آن را حرام نمى شمارند،و به صورت حقيقى اطاعت مى كنند».

و مانند: (لا إِكْراهَ فِى الدِّينِ ...)(بقره/٢٥٦): «در اطاعت اكراه و اجبارى نيست»، يعنى اطاعت واقعى، اكراه بردار و اجبار پذير نيست.

ما اين جا با چهار گروه از آيات كه به مسأله ريا ارتباط و يا امكان ارتباط داشت، آشنا شديم. اكنون وقت آن رسيده كه به توضيح گروه پنجم بپردازيم.

٥. قيام براى خدا

گروهى از آيات دستور مى دهد كه امت اسلامى بايد براى خدا قيام كند، وحركات وسكنات آنان، براى خدا باشد مانند:

(...وَقُومُوا للّهِ قانِتِينَ)(بقره/٢٣٨):«براى اطاعت خدا قيام كنيد ».

(...وَأَقِمِ الصَّلاة لِذِكْرى) (طه/١٤) :«نماز را به ياد من بپا دار».

(وَ الَّذِينَ يَبيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَقِياماً)(فرقان/٦٤):

«آنان كه شب را براى خدا سجده كنان وايستاده، صبح مى كنند».

اين گروه از آيات مانند گروه ديگر، افراد با ايمان را به كار و كوشش، عبادت و پرستش براى خدا دعوت مى كند.