اين جاست كه قرآن از ديگر مجامع حقوقى فاصله مى گيرد زيرا در مجامع حقوقى غرب در حق بودن قانون مسئله خوشبختى طرف مطرح نيست، ميزان خواست مردم است هر چند خواسته هاى آنان لطمه به سعادت آنان بزند و قانون مستند به چنين افكار عمومى قانون حق مى باشد و لذا برهنگى، فساد اخلاقى، ميگسارى و قمار بازى اعمال قانونى شمرده شده و طرف خود را در تظاهر به منكرات محق مى داند در حالى كه از نظر قرآن قانونى حق و پابرجاست كه منتهى به خدا بوده و منطبق بر فطرت انسان و تضمين كننده سعادت و خوشبختى فرد و جامعه باشد. و توضيح اين مطلب بعداً مى آيد.

پاسخ اعتراض ها

همان طور كه يادآور شديم ملاك حق و باطل در نظر فلسفه كه مورد تأييد قرآن نيز مى باشد اين است كه جريان فكرى با خارج از ذهن و با واقعيت خود منطبق باشد. در اين مورد، از طرف دانشمندان گذشته وحال سه اعتراض وجود دارد كه به تشريح هر سه مى پردازيم:

١. انطباق در مسايل هندسى چگونه است؟

اين نظريه، درباره قوانين رياضى و هندسى و روان شناسى صادق نيست، زيرا براى اين قوانين، واقعيت خارج از ذهن وجود ندارد كه جريان فكر با آن منطبق گردد.

پاسخ اين اعتراض به بيانى كه گذشت روشن گرديد زيرا گفته شد كه معنى «واقعيت» اين نيست كه در رديف امور محسوس و ملموس قرار گيرد: