منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٠٥
شقوق را مى گويند و ديگرى را به خاطر روشن بودن ذكر نمى كنند مانند:
(قَدْ جائَكُمْ بُرهانٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَأَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ نُوراً مُبيناً * فَأَمّا الَّذينَ آمَنُوا بِاللّهِ وَاعْتَصَمُوا بِهِ فَسَيُدخِلهُمْ فى رَحْمَة مِنْهُ وَفضل...) (نساء/١٧٥).
« به سوى شما حجت وگواهى از جانب پروردگارتان آمده است و به سوى شما نور آشكارى فرستاده ايم اما آنان كه ايمان به خدا آورده اند و به كتاب او چنگ زده اند به زودى آنها را در رحمت و كرم خود وارد مى سازد».
در اين جا شق دوم اين كلام به خاطر روشنى حذف شده است و آن اين كه: آنان كه كفر ورزيده اند و به كتاب الهى چنگ نزده اند، آنها را در عذاب خود وارد مى سازند.
در آيه مورد بحث نيز جريان از اين قبيل است، شق دوم به خاطر روشنى در عبارت نيامده است و آن اين كه افرادى كه در قلوب آنان انحراف نيست، هرگز طعن به متشابه نمى زنند واز آن به صورت فتنه انگيزى پيروى نمى كنند، بلكه به محكم ومتشابه ايمان مى آورند و جز حقيقت جويى(نه فتنه انگيزى) هدف ديگرى ندارند.