هرگاه اين احاديث نيز ثابت نباشد باز مى تواند در اين مورد مفيد باشند زيرا به روشنى دلالت دارند كه علم به «تأويل متشابه» در آن روز در نظر مسلمين در انحصار خدا نبود وگرنه جاعلان اين احاديث، مطلبى را كه بر خلاف نظريه معروف ميان مسلمانان باشد، جعل نمى كردند.

رسول گرامى صلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم مى فرمايد: «اعملوا بكتاب اللّه فى ما اشتبه عليكم فاسألوا عنه أهل العلم يخبرونكم»[٢] «به كتاب خدا عمل كنيد، آنچه بر شما مشتبه گرديد از دانشمندان بپرسيد تا شما را آگاه سازند».

خلاصه با توجه به اين كه در آيه، روى علم و دانش راسخان تكيه مى كند، و با توجه به يك رشته روايات متواتر بايد گفت: راسخان در علم، از تأويل متشابه آگاه بوده و مى توانند با توجه به محكمات ابهام تشابه را رفع كنند.

اعراب آيه

در آيه مورد بحث خدا مى فرمايد:

(...وَما يَعْلَمُ تَأْويلهُ إِلاَّ اللّه وَالرَّاسِخُون فِى العِلْمِ يَقُولُونَ آمَنّا بِهِ كُلٌّ

[١] كنز العمال، كتاب فضائل:١١/٧٣١، سيوطى در كتاب «الدر المنثور» به اين بخش در روايات توجه نكرده و غالباً به پيروى از طبرى سنگينى بحث حديثى را روى عدم آگاهى «راسخان» نهاده است.
[٢] مستدرك حاكم.