بررسى آيه سوره آل عمران با ذهن دور از هر نوع پيشداورى مى رساند كه گروه «والراسخون فى العلم» به حكم اين كه در شناخت قرآن و معارف الهى راسخ و استوار گامند، قطعاً از تأويل متشابه آگاه مى باشند زيرا بسيار دور از بلاغت است كه گروهى را «راسخ در علم» بخوانيم آنگاه بگوييم آنها از تأويل متشابهه، بهره اى ندارند، و فقط مانند ديگرمسلمانان به حقانيت متشابه مانند محكم، و اين كه هر دو از جانب خدا نازل شده است، ايمان مى آورند.

كار «راسخان در علم» چيست؟ كار آنان اين است كه به كمك آيات محكم، كه از نظر مفاد و دلالت بسيار واضح و روشنند، آيات متشابه را به مقصود واقعى برگردانيده و تزلزل و دو پهلويى را از آنها رفع مى كنند.

مثلاً تأويل مواردى كه دستاويز گروهى از كشيشان نجران واقع شده بود، به كمك ديگر آيات، بسيار سهل و آسان است و يك فرد مفسر راسخ در علم، به توجه به ديگر آيات مى تواند، علت اضافه را در «روح اللّه»و علت جمع آوردن را در «قضينا» و «خلقنا» تشريح كند، بدون اين كه شايبه اى از جسمانيت درباره خدا يا شركى در مقام ذات و يا فعل خدا پديد آمده باشد.

حالا مقصود از «راسخان در علم» كيست؟ آيا مقصود پيشوايان معصوم است يا معنى وسيع ترى دارد، و گروه معصوم، مصداق اتم و بارز آن مى باشند، فعلاً براى ما مطرح نيست هدف در اين جا اين است كه ثابت گردد كه تأويل متشابه به كمك «محكم» از تأويل هاى غير صحيح و نابجا نيست.

تأويل ممنوع كدام است؟

تأويل ممنوع آن نوع از تأويل هايى است كه در آنجا، آيه اى به كمك