بهطور مسلم هر انسانى براى خود ذوق و سليقه اى دارد، و هرگز نمى توان دو انسانى را يافت كه از نظر سليقه يكسان باشند، هر كدام از انسان ها، آرايش خاصى را مى پسندد و هر كدام از دوخت معينى در لباس استقبال مى كند، خلاصه هر انسان در فرم لباس و نوع آرايش، رشته تحصيل و كار، خصوصيت و گزينش همسر، سليقه اى دارد كه مربوط به زندگى شخصى مادى او است و نبايد مزاحم او شد وغالباً در سعادت و خوشبختى ويا شقاوت و بدبختى و زندگى معنوى او مؤثر نيست.

٢. كارهايى كه با سعادت و خوشبختى او كاملاً مربوط است، و گزينش جز يك راه معينى، مايه بدبختى او مى گردد، آزادى در اين قسمت ممنوع است و نمى توان دست افراد جاهل و نادان را در اين قسمت باز گذارد مانند: اعتياد به مواد مخدر از هروئين و ال، اس، دى و شراب، دراين مورد حفظ سعادت بشر بر حفظ آزادى او مقدم است مثلاً در جامعه اى كه ميكروب «وبا» پيدا شود مجبور ساختن گروه هاى نادان به واكسينه شدن نه تنها بد نيست بلكه يك عمل زيبا و صد در صد انسانى است و در جهان هيچ مأمور بهداشت را به خاطر يك چنين عمل، متجاوز به حريم آزادى افراد، قلمداد نمى كنند.

بت پرستى، از منكراتى است كه مايه بدبختى انسان مى گردد وسعادت انسان را به خطر مى افكند، جلوگيرى از يك چنين منكر، قدمى است به سوى سعادت او و يك چنين اقدام خردمندانه، مقدم بر حفظ آزادى او است كه از آن سوء استفاده كرده و خود را در گرداب بدبختى فرو مى برد.

در اين جا باز مى توان گفت پرستش غير خدا، يك نوع تجاوز به حقوق الهى و ضايع كردن آن است، مبارزه با يك چنين عمل منكر، مبارزه با ظلم و