٩ و ١٠. در آنجا ترسى نيست، و اندوهى وجود ندارد. گواراترين زندگى عبارت است از آن زندگى كه در آن ترس و اندوهى نباشد و اهل بهشت از چنين زندگى پر نشاط برخوردارند چنان كه مى فرمايد:

(ادخلوا الجنّة لاَ خَوفٌ عَلَيْكُمْ وَلاَ أَنْتُمْ تَحْزَنُون) (اعراف/٤٩).

«وارد بهشت شويد بر شما نه ترسى هست و نه در آنجا محزون مى گرديد ».

وباز مى فرمايد:

(أَلا إِنَّ أَولياءَ اللّه لاَ خَوفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُون) (يونس/٦٢).

«براى اولياى الهى نه ترسى هست و نه اندوهى».

باز مى فرمايد:

(وَقالُوا الحَمْدُ للّهِ الَّذِى أَذْهَبَ عَنَّا الحَزَن إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُور) (فاطر/٣٤).

«گفتند: ستايش خدا را كه غم از قلوب ما برد، پروردگار ما بخشاينده و سپاس پذير است».

واين مضمون در قرآن در سوره هاى متعددى وارد شده است.

١١. انس با احباب و دوستان كه به زندگى لذت و شيرينى مى بخشد آنجا كه مى فرمايد:

(فِى جَنّاتِ النَّعيمِ * عَلى سُرُر مُتَّقابِلين)(صافات/٤٣ ـ ٤٤).

«در بهشت پر نعمت بر تخت ها روبه روى يكديگر مى نشينند».

و اين موضوع در سوره حجر آيه ٤٧ و دخان آيه ٥٣ و واقعه آيه ١٦ نيز وارد شده است.

١٢. گرامى و عزيز هستند، لذتى كه انسان از احترام و عزتى كه مردم