مقصود از «صعود»كلم طيب و يا بالا رفتن عقيده، همان قرب معنوى است كه در سايه اعتقاد، به انسان دست مى دهد در اين صورت هرگاه عمل نيز عقيده را تصديق كند و ايمان مبدأ آثارى به نام عمل گردد، اعتقاد راسخ تر گشته و درخشندگى خاصى پيدا مى كند.

تأثير ايمان در عمل صالح به اين نحو است كه ايمان ريشه و عمل صالح تنه و شاخه و ميوه آن است، و تأثير عمل صالح در ايمان به اين است كه به آن رسوخ ونفوذ و قدرت و توان مى بخشد.

شكى نيست كه ايمان خود راهنما و راهگشا است واگر با عمل صالح توأم گردد، هدايت آن افزايش مى يابد و قرآن به اين حقيقت تصريح مى كند:

(إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحات يَهْديهِمْ ربّهم بِإِيمانِهمْ...) (يونس/٩).

«آنان كه ايمان آورده اند و عمل صالح انجام داده اند، پروردگارشان آنان را به وسيله ايمانشان هدايت و رهبرى مى كند».

٢. عمل صالح و زندگى پاكيزه

مقصود از زندگى پاكيزه، آن نوع اززندگى است كه در آن مفاهيم انسانى زنده گردد، صلح و صفا، محبت و دوستى،