خلاصه در تمام اين نوع از موارد، لفظ «بالحقّ» اشاره است به مصاحبت و همراه بودن فعل خدا با حق و اين كه كار با حقيقت، همراه مى باشد، چيزى كه هست بايد در هر موردى براى لفظ «حق» مصداق مناسبى (مانند هدف دارى در خلقت آسمان ها و زمين، و پيراستگى از دروغ و خطا و اشتباه در نزول كتاب و بعثت پيامبر اسلام) جست و آيه را توضيح داد.

ويژگى هاى حق و باطل

با مفاهيم وسيع «حق و باطل» در قرآن و لغت عرب و همچنين با مصاديق هر دو كلمه كه در قرآن آمده است، آشنا شديم، اكنون وقت آن رسيده است كه با آثار و ويژگى هاى هر دو كلمه كه در قرآن به آنها اشاره و يا تصريح شده است نيز آشنا شويم، زيرا شناخت ويژگى ها، يكى از طرق شناخت واقعيت شىء به شمار مى رود، بلكه گاهى شناخت يك شىء به شناخت آثار و خواص آن منحصر مى گردد، و ماهيت شىء در هاله اى از ابهام مى ماند. اتفاقاً جريان در علوم طبيعى غالباً چنين است مثلاً ما از الكتريسيته جز خواص، و از اتم جز ويژگى ها چيزى نمى دانيم و واقعيت اين دو پديده طبيعى، پوشيده و مبهم است و تنها از دريچه خواص مى توان با آنها آشنا شد. اكنون درباره حق و باطل نيز اين راه را مى پيماييم.

حق پايدار و باطل ناپايدار است

بارزترين اثر حق و باطل، پايدارى حق و ناپايدارى باطل است، حق به