يكى از طرق شناخت حقانيت قرآن، مراجعه به دانشمندان بى غرض از اهل كتاب است كه در شناخت كتاب هاى آسمانى و از سيره و حيات پيامبران آگاهى كامل دارند از اين جهت قرآن در آيه ياد شده در زير در حالى كه خود را «حق» مى خواند، براى تفهيم ديگران به پيامبر خطاب مى كند كه اگر در حقانيت و انتساب قرآن، به خدا شك و ترديد دارند، مى توانند از علماى يهود و نصارا پرسش كنند چنان كه مى فرمايد:

(فَإِنْ كُنْتَ فِى شَكّ مِمّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ فَاسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُونَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ لَقَدْ جاءَكَ الحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرينَ) (يونس/٩٤).

«اگر در آنچه كه به تو نازل كرديم شك و ترديد داشته باشى از كسانى كه پيش از تو كتاب (عهدين) مى خوانند بپرس،(كتاب) حق از جانب پروردگار تو، به سوى تو آمده است از افراد ترديد كننده مباش».

باز در اين سوره (يونس آيه ١٠٨) قرآن به حق توصيف مى كند و مى گويد:

(...يا أَيُّهَا النّاسُ قَدْ جاءَكُمُ الحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدى لِنَفْسِِه...).

«اى مردم از سوى پروردگار شما، حق آمد، هر كس هدايت بپذيرد، براى خود هدايت پذيرفته است».

و مقصود از «حق» در آيه، همان قرآن است به گواه اين كه در آيه بعدى