٢.«خداوند آبى از آسمان نازل نمود، و آب در دره ها و نهرها به اندازه وسعت و گنجايش آنها جارى گرديد (رودهاى كوچك به هم پيوست و سيلى را تشكيل داد) سيل كف هاى بالا رونده اى را با خود حمل نمود،(اين نه تنها سيل است كه كف هايى را با خود حمل مى كند) بلكه در روى فلزاتى كه براى زينت و يا ابزار زندگى بر اثر فشار آتش ذوب مى شوند كف هايى ظاهر مى گردد، خداوند اين چنين حق و باطل را ترسيم مى كند(و اندازه ثبات وپايدارى حق و باطل را مجسم مى سازد) امّا كف ها از بين مى روند ولى آنچه براى مردم سود دارد (مانند خود آب و فلزات) در زمين باقى مى ماند، خداوند اين چنين مثل ها را مى زند (و مقام حق و باطل را روشن مى نمايد)».

٣.«آنجا حكمفرمايى از آن خداى حق است».

٤.«اين براى آن است كه او خداى حق است، و غير او را كه مى پرستند، باطل است و خداوند بلند مقام و بزرگ است».

٥.«بالاتر و برتر است فرمانرواى حق، جز او خدايى نيست».

٦.«مى دانند كه خدا، حق آشكار است».

٧.«زندگى اين جهان جز سرگرمى و بازى چيز ديگرى نيست و سراى ديگر، زندگى حقيقى است اگر بدانند».