بهترين كتابى كه مى تواند راهنماى ما در پيدا كردن معانى ريشه اى الفاظ قرآن باشد همان كتاب«المقاييس» نگارش احمد بن فارس بن زكريا، متوفاى سال ٣٩٥ مى باشد.

اين كتاب در شش جزء در مصر چاپ شده است و تمام سعى مؤلف كتاب، اين است كه معانى ريشه اى الفاظ را در اختيار ما بگذارد و آنگاه يادآور مى شود كه معانى ديگر چگونه به تدريج از اين ريشه اشتقاق يافته و به ظاهر به صورت معانى مستقلى درآمده است.

شما امروز چه بسا در كتابهاى لغت براى برخى از الفاظ ده معنى مشاهده مى كنيد و انسان تصور مى كند كه اين لفظ براى ده معنا وضع شده و داراى معانى ده گانه است ولى وقتى به كتاب «المقاييس» مراجعه مى كند، روشن مى گردد كه اين لفظ يك معنى بيش ندارد و ديگر معانى صورتهاى مختلف آن يك معنى اول است كه به مرور زمان رنگ تعدد و معنى مستقل به خود گرفته است.

گذشته از اين كتاب، يك مفسر واقعى بايد در تشخيص معانى مفردات از كتاب هاى «المفردات فى غريب القرآن» نگارش ابوالقاسم حسين بن محمد معروف به راغب اصفهانى، متوفاى سال ٥٠٢ و كتاب «النهاية فى غريب الحديث والأثر» نگارش مجدالدين ابوالسعادات مبارك بن محمد جزرى،

[١] نگارنده در كتاب «تفسير صحيح آيات مشكله قرآن» پيرامون اين آيه به گونه اى بحث كرده و معنى اصيل هر دو را روشن ساخته است.