دسته ديگر از آيات، مسلمانان را به صلح و سازش (نه تسليم در مقابل ظلم) بر اساس حقوق متقابل و حفظ اصول دعوت مى كند وبا ارائه يك چنين نرمش كه حافظ جان و مال طرفين است سيماى انسانى خود را نشان مى دهد و در اين مورد به صورت قانون كلى مى فرمايد:

(...وَالصُّلْحُ خَيرٌ...) (نساء/١٢٨).

«صلح خوب است».

اين آيه هر چند در اختلاف زناشويى وارد شده است، امّا اصل كلى است كه بايد از آن در موارد ديگر با حفظ شرايط استفاده كرد.

(وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها...)(انفال/٦١).

«اگر براى صلح گرايش پيدا كردند، تو نيز از خود تمايل نشان بده».

وباز مى فرمايد:

(...فَإِن اعْتَزلُوكُمْ فَلَمْ يُقاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَما جَعَل اللّهُ