منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٩٢
بر اين معنى(كه آيات قرآن همه از جانب خداست) تنها خردمندان عالم آگاهند».
٢.«آن گروه از يهود كه استوار در علمند و افراد با ايمان به تمام آنچه كه بر تو نازل شده و آنچه كه پيش از تو نازل گرديده ايمان مى آورند و آنها كه نماز را برپا مى دارند و زكات مى پردازند و آنها كه به روز رستاخيز ايمان آورده اند، به همگان پاداش بزرگ خواهيم داد».
٣.«آنان كه به آنها دانش و ايمان داده شده است گفتند».
تفسير آيات:
در ذيل آيه مربوط به تقسيم آيات قرآن به محكم و متشابه كه به صورت گسترده در فصل گذشته از آن بحث نموديم چنين مى فرمايد:
(وَما يَعْلَمُ تَأْويلهُ إِلاَّ اللّه وَالرَّاسِخُونَ فِى العِلْمِ يَقُولُونَ آمَنّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَما يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُولُوا الأَلْباب) (آل عمران/٧).
بحث درباره جمله (والرسخون فى العلم) است كه آيا عطف بر لفظ «اللّه» است و در نتيجه راسخان در علم به تعليم الهى از تأويل متشابه آگاهند، يا جمله مستأنفه است كه فقط به حقانيت و نزول آن از جانب خدا بسان محكم ايمان دارند وبه ديگر سخن: آيا «واو» عاطفه است يا نه. اينك تشريح اين قسمت:
رسوخ در لغت عرب به معنى «ثبوت» و «نفوذ» است و مقصود از آن اين است كه علم و آگاهى انسان ريشه و اصالت داشته باشد و به همين مناسبت قرآن برخى از دانشمندان يهود را كه اطلاعات وسيعى پيرامون آيين خود دارند«راسخ فى العلم» توصيف كرده و درباره آنها چنين مى فرمايد:
(لكن الرّاسِخُونَ فِى العِلْم مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُلْؤْمِنُونَ بِما انزِل