اسلام، تنها براى اين نوع هدفهاى بزرگ انسانى، جنگ را جايز مى داند و امر جهاد را بزرگ مى شمارد و به سربازان مجاهد،عاليترين درجات شهادت و پاداش را نويد مى دهد:

(إِنَّ اللّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فِى سَبيلِ اللّهِ فَيقتلُونَ ويُقْتَلُونَ وَعداً عَلَيْهِ حَقّاً فِى التَّوارةِ وَالإِنْجِيلِ وَالقُرآنِ...) .[١]

«خداوند از مؤمنان جانها و مالهايشان را خريدارى كرده در عوض براى آنها بهشت قرار داده تا در راه خدا مبارزه كنند يا دشمن را بكشند ويا كشته شوند و اين وعده حق خدا است كه در تورات و انجيل و قرآن آمده است».

تنها اسلام براى همين هدفهاى عالى وانسانى است كه به مسلمانان دستور مى دهد كه براى نبرد با دشمن، ارتش مجهز و نيرومندى فراهم سازند.

تا اين جا با علل و انگيزه هاى جهاد در اسلام كه در چهار انگيزه خلاصه مى شود آشنا شديم و هيچ كدام از اين انگيزه ها بر خلاف حقوق طبيعى انسان ها نيست. و رزمندگان در صدد تحميل عقيده اى بر كسى و سلب آزادى از فردى نمى باشند، بلكه در تمام اين موارد چهارگانه، هدف، شكستن موانعى است كه سر راه تكامل انسان و حريت و آزادى و حقوق طبيعى وى پديد آمده، و يا براى دفع شر اشرار و مفسدانى است كه براى نابودى نظام اسلامى قيام كرده و يا نظم و آرامش را به هم مى زنند.

[١] توبه/١١١.