برگزيدگى، پيرامون موضوع بهشت و دوزخ و هدايت و ضلالت، نظر خاصى داشته و بهشت را از آن كسانى مى دانستند كه به قوم بنى اسرائيل و يا آيين كليم و مسيح منتسب گردد.

تو گويى انتساب به قوم بنى اسرائيل و يا انتساب به يكى از اين دو آيين، مى تواند انسان را از آتش دوزخ نجات دهد و در سلك بهشتيان درآورد، و درهاى هدايت را به روى او باز كند، هر چند از نظر عمل در درجه پايين قرار گيرد، آنجا كه مى گفتند:

(وَقالُوا لَنْ يَدخُلَ الجَنَّةَ إِلاّ مَنْ كانَ هُوداً أَوْ نَصارى...) (بقره/١١١).

«مى گويند به بهشت جز يهودى و يا مسيحى كس ديگرى وارد نخواهد شد».

قرآن مجيد براى كوبيدن يك چنين انديشه باطل و بى اساس، در آيه بعد به وضوح و روشنى مى گويد:

انتساب به آيين يهودى و نصرانى ملاك بهشتى بودن نيست، بلكه چيزى كه مى تواند انسان را بهشتى سازد همان ايمان قلبى و تسليم باطنى و عمل نيك است و تنها افرادى مى توانند بهشت را از آن خود بدانند كه واجد حقيقت ايمان بوده و در مسير زندگى مبدأ كارهاى نيك كه مظاهر ايمان و اعتقاد قلبى است، باشند. چنان كه مى فرمايد:

(...تِلْكَ أَمانِيُّهُمْ قُلْ هاتُوا بُرهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ * بَلى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ للّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَلاَ خَوفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ)(بقره/١١١ ـ ١١٢).

«اين مطلب (كه بهشت فقط از آن يهودى و يا مسيحى است) آرزويى بيش