منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٥٧

نامهاى جهان خلق و جهان امر و هر دو از آن خدا و از وجود او سرچشمه مى گيرند آنجا كه مى فرمايد:

(...أَلا لَهُ الخَلْقُ وَالاََمُْر...) (اعراف/٥٤).

«آگاه باشيد خلق و امر از آن او است».

اكنون بايد ديد تفاوت اين دو جهان چيست؟

موجودات را مى توان به دو بخش تقسيم كرد بخشى از جهان خلق و بخشى ديگر از جهان امر و به تعبير ديگر: موجودات خلقى و موجودات امرى.

در اين مورد علاّمه طباطبايى تحليلى دارند كه ما فشرده آن را در اين جا نقل مى كنيم: پديده هاى مادى كه به تدريج وجود و هستى مى پذيرند، ووجود آنها در گرو يك رشته علل مادى و طبيعى است، و زمان و مكان بر خود آنها احاطه دارد، و هرگز نمى توانند خود را از چنگال اين دو مرز برهانند پديده هايى مربوط به عالم خلق هستند ولى موجوداتى كه از نظر صفات و شرايط در نقطه مقابل اين گروه قرار دارند و هستى پذيرى آنها دفعى است نه تدريجى و وجود آنها در گرو يك رشته علل مادى و طبيعى نمى باشد و بالاتر از مرز زمان و مكان قرار دارند يك چنين موجودات، موجودات امرى بوده و مربوط به عالم امر خواهند بود.

و به تعبير روشن تر: پديده هاى مادى كه واقعيتى جز پيدايش تدريجى، ندارند و در پرتو يك سلسله شرايط و علل مادى، هستى مى پذيرند ووجود آنها با قيد زمان و مكان اندازه گيرى مى گردد، همگى هستى خلقى دارند. در حالى كه مجردات كه در هستى پذيرى درست نقطه مقابل اين صفات و خصوصيات