دانشمندان يهود بودند كه در مدينه مى زيستند، هر چند در ظاهر، سؤال كنندگان مشركان مكه بودند، در اين باره شأن نزولى را نقل مى كنند كه ما آن را از سيره ابن هشام كه مدرك اصيل و ديرينه است نقل مى نماييم وى مى نويسد:

دو نفر از مشركان مكه به نام هاى نصر و ابن ابى معيط به نمايندگى از قريش رهسپار مدينه شدند تا درباره، موضوع نبوت پيامبر اسلام صلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم تحقيقاتى به عمل آورند، و جريان را با علماى يهود كه بصيرت بيشترى در اين مسايل داشتند در ميان بگذارند. دانشمندان يهود به آنان گفتند سه موضوع ياد شده در زير را از «محمد» بپرسيد هرگاه وى به هر سه پاسخ داد، او پيامبر خدا است و در غير اين صورت مدعى دروغگويى است و آن سه موضوع عبارتند از:

١. سرگذشت اصحاب كهف.

٢. سرگذشت ذى القرنين.

٣. روح.

آنان پس ازبازگشت به مكه پرسش هاى يهود را مطرح كردند و وحى الهى در پاسخ آنان نازل گرديد و پرسش اول و دوم را در سوره كهف در آيه هاى ٩، ٢٢، ٨٣ و ٩٨ و پرسش سوم را در سوره اسراء در آيه ٨٥، پاسخ داد. آنگاه ابن هشام به تشريح همه آيه ها در سيره خود پرداخته است.[١]

در برخى از تفاسير يادآورى شده است كه دانشمندان يهود گفتند اگر محمد به دو پرسش نخست پاسخ گفت و از دادن پاسخ پرسش سوم خوددارى كرد، اين نشانه راستگويى او است.

[١] سيره ابن هشام:١/٣٠٠ـ ٣٠٨; تفسير الدر المنثور:٣/٩٩.