منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠٧

و همين مضمون در آيه ديگر نيز وارد شده است، چنان كه مى فرمايد:

(وَنَزَعْنا ما فِى صُدُورِهِمْ مِنْ غِلّ إِخْواناً)(حجر/٤٧).

«سينه هاى آنان را از هر زشتى پاك گردانيديم و سرانجام به صورت برادر زندگى مى كنند».

٦ . نزديك ترين پيوند محبت كه همان پيوند برادرى است، ميان آنان برقرار است چنان كه مى فرمايد:

(وَ نَزَعْنا ما فِى صُدُورِهِمْ مِنْ غِلّ اِخْواناً...). (حجر/ ٤٧)

«هرگونه غِلّ = حسد و كينه و دشمنى) را از سينه آنها بر مى كنيم(و روحشان را پاك مى سازيم); درحالى كه همه برادرند».

٧. سراسر زندگى آنها آسايش است و خستگى به آنجا راه ندارد و چنان كه مى فرمايد:

(لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ وَلا يَمَسُّنا فِيها لغُوب) (فاطر/٣٥).

«در آنجا رنجى به ما نخواهد رسيد و هرگز ضعف و خستگى نخواهيم يافت».

و نيز مى فرمايد:

(لا يَمَسُّهُمْ فِيها نَصَب) (حجر/٤٨).

«به پرهيزگاران در بهشت خستگى دست نمى دهد».

٨. پيوسته وجاودانه در بهشت هستند. در قرآن از جاودانگى بهشت ونعمت هاى فراوان آن، با لفظ «خالدون» ياد شده است و با مراجعه به كشف الآيات موارد اين آيه ها روشن مى گردد و ما به نقل يك آيه اكتفا مى كنيم:

(والَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحات أُولئِكَ أَصحابُ الجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُون)(بقره/٨٢).

«افراد با ايمان كه داراى عمل صالح باشند اهل بهشت هستند و در آنجا جاويدان خواهند بود».