نظريه آن گروه افراط گر كه تصور مى كنند، وضع پيامبر پس از نبوت از نظر آگاهى و ايمان تفاوت نكرد، به وسيله اين آيات محكوم است حق همان است كه يادآور شديم پيامبر خدا پيش ازبعثت، آگاهى و ايمان اجمالى به معارف و شرايع داشت و پس از ارتقا به مقام نبوت، آگاهى و ايمان او رنگ تفصيلى به خود گرفت.

٢. پيامبر نور است

اگر قرآن خويشتن را نور مى خواند، پيامبر گرامى صلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم را نيز نور مى خواند آنجا كه مى فرمايد: (...قَدْجاءَكُمْ مِنَ اللّهِ نُورٌ وَكِتابٌ مُبينٌ)(مائده/١٥) مقصود از «نور» در آيه به قرينه «مقابله» با جمله (وكتاب مبين)همان پيامبر است و علت اين كه قرآن وپيامبر «نور» خوانده شده اند، با توجه به آثار نور حسى روشن است.

٣ و ٤. تورات وانجيل نور است

كتاب هاى آسمانى به حكم اين كه از جانب خدا فرو فرستاده شده اند و از نور وحى سرچشمه گرفته اند روشنگر راه امت هايى مى باشند كه پيامبران الهى آنها را براى آنان آورده اند آنجا كه مى فرمايد:

(...قُلْ مَنْ أَنْزَل الكِتابَ الَّذِى جاءَ بِهِ مُوسى نُوراً وَهُدًى لِلنّاسِ...) (انعام/٩١).

«بگو آن كتاب (تورات) را چه كسى براى موسى فرستاده در حالى كه سراسر نور و