٨. باطل به شكل هاى گوناگون وچهره هاى مختلفى در صحنه هاى متعددى خودنمايى مى كند همان طور كه كف هم بر روى آب ها و هم بر روى فلزهاى ذوب شده، آشكار مى گردد چنان كه مى فرمايد:

(وَمِمّا يوقِدونَ عَلَيهِ فِى النّار) .

«كف نه تنها برروى آب ها بلكه بر روى فلزات ذوب شده نيز ظاهر مى گردد».

٩. پرتو ناپايدار باطل، از فروغ جاودانه حق است و باطل حتى در خودنمايى موقت خود مديون حق مى باشد و تا از حيث حق بهره نگيرد، نمى تواند خود را حق قالب بزند، كف هاى باطل از موقعيت آب استفاده مى كنند و خود را نشان مى دهند و اگر آبى در كار نبود كف را ياراى خودنمايى نبود. قرآن براى افهام اين نكته جمله (فَاحْتَمَلَ السّيلُ زَبداً رابِياً) را آورده

[١] نهج البلاغه، كلمات قصار، شماره ١٤٧.