منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٠٥

اگر ايمان ، به فلزات تشبيه شده آن نيز براى اين است كه برخى از آنها مايه حيات انسان است و قرآن درباره يكى از آنها چنين مى فرمايد:

(...وَأَنْزَلْنَا الحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَديدٌ وَمَنافِعُ لِلنّاسِ...) (حديد/٢٥).

«آهن را آفريديم در آن قدرت عظيم و سودهايى براى مردم است».

اگر اين فلز از بين برود زندگى انسان دچار اختلال مى گردد.

٤. كف هاى روى سيل يا فلزات ذوب شده بسان حجابى است كه تا مدتى چهره آب و فلز را فرا مى گيرد ولى طولى نمى كشد كه تمام كف ها نابود شده و سيماى شفاف آب، چشم ها را به سوى خود جلب مى كند، همچنين چهره حقيقت گاهى به وسيله نقاب باطل، پوشيده مى شود امّا سرانجام نقاب باطل بر كنار رفته، سيماى حق با درخشندگى خاصى خودنمايى مى كند.

گاهى افكار شيطانى و آراى باطل تا مدتى آفتاب حق را بسان ابرهاى تيره بهار مى پوشانند ولى اين پرده پوشى هميشگى نيست و قرآن اين حقيقت را به زبان ديگر نيز بيان كرده است آنجا كه مى فرمايد:

(وَقُلْ جاءَ الحَقُّ وَزَهَقَ الباطِلُ إِنَّ البَاطِلَ كانَ زَهُوقاً) (اسراء/٨١).

«بگو حق آمد و باطل نابود گرديد و باطل از ميان رفتنى است».

و در جاى ديگر مى فرمايد:

(...وََيَمْحُ اللّهُ الباطِل وَيُحِقُّ الحقَّ بِكَلماتِهِ...) (شورى/٢٤).

«خداوند باطل را نابود مى سازد، و حق را با سخنان خود پايدار مى دارد».

٥. باطل، بى خاصيت و بى فايده است ولى حق منبع انواع بركات