المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٥٥٧ - فصل مبحث اختصاص

القصد: مضاف اليه.

من: موصوله، مبتداء.

قاس: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، صله و عائد براى « من ».

انتبذ: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، خبر براى « من ».

ترجمه‌

و ايّاى شاذّ و نادر است و شاذّتر از آن « ايّاه » مى‌باشد و كسى كه آنرا قياسى دانسته از طريق صواب بدور افتاده است.

متن: «٦٢٦»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

كاف: حرف جرّ.

محذّر: به صيغه اسم مفعول، مجرور بكاف، متعلّق به « اجعلا » ، مفعول دوّم براى اجعلا.

باء: حرف جرّ.

لا ايّا: مجرور بباء، متعلّق به « محذّر ».

اجعلا: فعل امر حاضر مؤكّد بنون تأكيد خفيفه.

مغرى به: مفعول اوّل براى « اجعلا ».

فى: حرف جرّ.

كلّ: مجرور به « فى » ، متعلّق به « اجعلا » ، مضاف.

ما: موصوله، مضاف اليه براى « كلّ ».

قد: حرف تحقيق، غير عامل.

فصّلا: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول، ثلاثى مزيد از باب تفعيل و الفش اطلاقى است، صله و عائد براى « ما ».

ترجمه‌

و قرار بده مغرىّ به را همچون محذّر بدون « ايّا » در تمام احكامى كه مفصّلا بيان شد.