المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٣٩٦ - تتمه مبحث تأكيد

واو: عاطفه.

العين: معطوف به « النفس ».

فاء: رابط جواب.

بعد: اسم، ظرف، متعلّق به « يكون » مقدّر كه جواب شرط مى‌باشد، مضاف.

المنفصل: مضاف اليه.

ترجمه‌

و اگر ضمير متّصل را بوسيله نفس و عين تأكيد نمودى، پس اين تأكيد بعد از آوردن ضمير منفصل در كلام مى‌باشد.

متن: «٥٢٩»

تجزيه و تركيب‌

عنيت: فعل ماضى، صيغه متكلّم وحده، متعدّى.

ذا: بمعناى صاحب، مضاف، مفعول براى « عنيت ».

الرّفع: مضاف اليه.

واو: عاطفه.

اكّدو: فعل ماضى، صيغه جمع، مذكّر، غائب.

باء: حرف جارّ.

ما: موصوله، مجرور بباء، متعلّق به « اكّدوا ».

سواهما: مضاف و مضاف اليه، خبر براى « يكون » مقدّر، صله و عائد براى « ما ».

واو: حاليه.

القيد: مبتداء.

لن: حرف ناصب.

يلتزما: فعل مضارع مجزوم، خبر براى « القيد » و جمله اسميّه حال مى‌باشد.

ترجمه‌

مقصودم از ضمير متّصل، ضمير متّصل مرفوع مى‌باشد.

و ادباء بغير « نفس » و « عين » نيز ضمير متّصل مرفوع را تأكيد نموده و در اين هنگام قيد مزبور ديگر لازم نيست.