المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٣٨٩ - دوم از توابع تأكيد و احكام آن

ايشان همگى ملاقات نمودند با آنها و خانه گرديده است تمامش محلّ ايشان.

شاهد در « جميع » و « كلّ » بوده كه به ضمير مؤكّد متّصل مى‌باشند.

قوله: العموم لجميع افراد المؤكّد: مانند: رأيت القوم كلّهم.

قوله: او اجزائه: نظير: اشتريت المتاع كلّه.

قوله: و اغفلها: ضمير مؤنث به كلمه « جميع » راجعست.

قوله: على انّها بمنزلة كلّ: ضمير در « انّها » به « جميع » عود مى‌كند.

قوله: و لم يذكر لها شاهدا: ضمير در « لها » به جميع برمى‌گردد.

متن: «٥٢٣»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

استعملوا: فعل و فاعل، فعل ماضى، صيغه جمع، مذكّر، غائب.

ايضا: مفعول مطلق براى عامل محذوف.

كاف: حرف جارّ.

كلّ: مجرور به كاف، متعلّق به « استعملوا ».

فاعلة: مفعول براى « استعملوا ».

من: حرف جرّ.

عمّ: مجرور به « من » ، متعلّق به استقرّ، صفت براى « فاعله ».

فى: حرف جرّ.

التوكيد: مجرور به « فى » ، متعلّق به « استعملوا ».

مثل: مضاف، صفت براى « فاعلة ».

النافله: مضاف اليه.

ترجمه‌

ادباء وزن « فاعله » مثل نافله را كه از مادّه « عمّ » است در مقام تأكيد همچون لفظ « كلّ » استعمال كرده‌اند.