المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٦٥ - مبحث ابنيه مصادر

قوله: و معتلّها: يعنى معتل اللّام.

قوله: و المعتلّ كذلك: يعنى و المعتلّ العين.

قوله: و اقام الصّلوة: آيه (٧٣) از سوره انبياء.

متن: «٤٥١»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

ما: موصوله، مفعول مقدّم براى « مدّ ».

يلى: فعل مضارع و ضمير مستتر در آن فاعلش بوده، صله و عائد براى « ما ».

الآخر: مفعول براى « يلى ».

مدّ: فعل امر، حاضر، ضمير فاعلى در آن مستتر است باستتار وجوبى.

واو: عاطفه.

افتحا: فعل امر حاضر، معطوف به « مدّ ».

مع: اسم، ظرف، متعلّق به « استقرّ » مضاف حال است از « ما يلى».

كسر: مضاف اليه مع، مضاف.

تلو: مضاف اليه، مضاف.

الثانى: مضاف اليه.

ممّا: جارّ و مجرور، متعلّق است « مدّ ».

افتتحا: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، صله و عائد براى « ما ».

ترجمه‌

حرفى كه پهلوى آخرين حرف قرار گرفته مدّ و فتحه بده با كسره دادن آنچه پهلوى حرف دوّم قرار گرفته، آنچه گفتيم نسبت به كلمه‌اى است كه افتتاح شده باشد ...

متن: «٤٥٢»

تجزيه و تركيب‌

باء: حرف جرّ.